W nocie od Wydawnictwa B. i Z. T. B. napisano, jakie edycje zapisu w językach oryginału - hebrajski, aramejski i grecki [piszę ogólnie bez uszczegółowień, jaki to dokładnie był język; bo są owych języków odmiany...] - brano za podstawę do translacji na język polski.
 Oczywiście: bez tzw. 'deuterokanonicznych' i bez Henocha, też bez tych, o których pisałem niedawno.
 Tak więc: tekst "Biblia Hebraica" i grecki "NT".
 W ramach BH i gr. "NT" mamy też różne edycje, np. Biblia Hebraica Stuttgartensia [kiedyś Kittela].
 
 Trzeba przyznać, że teraz panuje wręcz moda na tłumaczenie z "oryginału", nie, jak kiedyś, np. z Vulgaty. Mnóstwo wydań w obrębie Katolicyzmu: BT, Poznańska, Edycja "św. Paweł", KUL-Pallottinum i inne.
 A jakież multum w obrębie języka angielskiego: coraz więcej Interlinii, w tym i cała Biblia w Oficynie Vocatio [niedawno wydano ostatnią część: PISMA]. A szykują też - w Vocatio - o wiele więcej: bodajże nawet Interlinię LXX i całkiem Nowy Przekład Biblii w oparciu o tekst BH [na wzór 'Jubileuszowego' z "NT"].
 
 Czyż zatem nie są słuszne słowa z Daniela 12:4b, będące moim podpisem: "wielu będzie przebiegać tam i z powrotem, i nastanie obfitość prawdziwej wiedzy."?